زمینه و هدف: خوددرمانی در زنان باردار، یکی از معضلات حاد بهداشتی است که به دلیل خطر ایجاد ناهنجاری های جنینی ناشی از مصرف داروها از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت خوددرمانی در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی - درمانی شهر سقز انجام شده است.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 116 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی - درمانی شهر سقز در سال 1389 به روش در دسترس انتخاب و از طریق مصاحبه و تکمیل پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با نرم افزار spss، به کمک آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که 27.6 درصد از زنان باردار خوددرمانی کرده بودند. شایع ترین علت خوددرمانی در دوران بارداری (47.4 درصد)، ناچیز و جزئی تلقی کردن مشکل و بیماری بود. آزمون آماری مجذور کای، بین وضعیت بیمه، وضعیت شغل و سطح تحصیلات زنان باردار با خوددرمانی ارتباط معنی دار آماری نشان نداد (P>0.05).نتیجه گیری: با توجه به هزینه بالای تولید و تهیه دارو و همچنین عوارض ناخواسته مصرف خودسرانه آن به خصوص در دوران بارداری که می تواند منجر به تولد نوزاد ناهنجار شود، لازم است به منظور بالا بردن آگاهی و تصحیح این رفتار غیر ایمن زنان به آنها آموزش داده شود.

مقدمه: توانمندی دوران بارداری به عنوان احساس رضایت، افزایش استقلال، بهبود تعامل بین دیگران و محیط و افزایش خودبخودی انرژی روانی برای دستیابی به بارداری و زایمانی موفق تعریف می شود. آموزش های دوران بارداری زنان را برای تطابق بهتر در مقابل تغییرات فیزیکی و روانی بدنبال بارداری و کسب تجربه یک زایمان رضایت بخش توانمند می کند.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین توانمندی زنان باردار مراجعه کننده به درمانگاه مراقبت های دوران بارداری در شهر تنکابن صورت گرفت.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است که بر روی 200 زن باردار که جهت مراقبت های دوران بارداری به مراکز بهداشتی درمانی شهر تنکابن در سال 1392 مراجعه کرده بودند، انجام گرفته است. مادران باردار شرکت کننده در پژوهش حداقل سواد خواندن و نوشتن را داشتند و هیچ مشکل پزشکی یا مامایی قابل توجه نداشتند که بارداری آنان را تحت عنوان حاملگی پرخطر معرفی کند، نداشتند. افراد سابقه سزارین قبلی نداشته و تمایل خود را جهت شرکت در مطالعه اعلام کرده بودند. نمونه گیری به روش خوشه ای انجام شد، سپس به طور تصادفی 2 مرکز از خوشه ها انتخاب شد و در این دو مرکز کلیه زنان باردار مراجعه کننده جهت انجام مراقبت های بارداری که دارای مشخصات یاد شده بودند، پس از کسب رضایت کتبی مورد مطالعه قرار گرفتند.ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که در دو قسمت تدوین گردید. قسمت اول مشخصات فردی و مامایی و قسمت دوم پرسشنامه توانمندی زنان باردار Kameda بود. پرسشنامه توانمندی زنان باردار دارای 27 سوال در 5 بعد می باشد که شامل ابعاد خودکارآمدی با 6 سوال، تصویر از آینده 6 سوال، عزت نفس 7 سوال، حمایت و تایید از طرف دیگران 4 سوال و لذت اضافه شدن یک نفر به خانواده با 4 سوال می باشد و براساس معیار درجه بندی لایکرت، از کاملا مخالف تا کاملا موافق با نمره ای از 1 تا 4 پاسخ داده شده و حداقل نمره 27 و حداکثر نمره 108 به آن تعلق می گیرد. از میانگین نمره به منظور قضاوت استفاده می شود.اطلاعات آماری با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آنالیز واریانس (با توجه به نرمال بودن توزیع داده ها) و در سطح معنادار آماری 95 درصد و مقدار خطای 0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جمع آوری داده ها پس از تایید طرح در شورای پژوهشی دانشگاه آزاد تنکابن انجام گرفت.نتایج: براساس یافته های این تحقیق میانگین سن واحدهای مورد پژوهش 26.38±3.76 سال بود. 36 درصد زنان در سه ماهه اول بارداری بودند. اکثریت زنان باردار (%55.55) بارداری نخست خود را تجربه می نمودند و دارای تحصیلات دبیرستانی (%40)، خانه دار (%90.5) و حاملگی خواسته (%79.5) بودند.یافته های مطالعه نشان داد میانگین و انحراف معیار نمره توانمندی 78.74±6.71 (حداقل نمره برای کل مقیاس 27 و حداکثر 108) می باشد و در میان ابعاد توانمندی بیشترین میانگین امتیاز مربوط به بعد عزت نفس (19.19±1.82) و کمترین امتیاز مربوط به بعد حمایت و تایید از طرف دیگران (12.70±1.59) و لذت اضافه شدن یک نفر به خانواده (13.66±1.79) بود. همچنین یافته ها نشان داد بین تحصیلات مادر و نمره توانمندی ارتباط آماری معنادار وجود داشت (p=0.03) از طرفی بین علاقه به ادامه بارداری و توانمندی ارتباط معنادار آماری دیده شد (P=0.005). بین سایر متغیرها مانند سن بارداری، سن مادر، تعداد بارداری، شغل مادر، حمایت های همسر، سطح درآمد و خواسته بودن حاملگی با امتیاز کل توانمندی اختلاف معنادار آماری وجود نداشت.نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند در ارزیابی مراقبت های دوران بارداری، برنامه ریزی و برگزاری کلاسهای آموزش آمادگی زایمان و افزایش سطح توانمندی زنان باردار موثر باشد. با توجه به نقش آموزش در ارتقای توانمندی زنان پیشنهاد می شود تاثیر کلاس های ترویج زایمان طبیعی در توانمندی زنان باردار در مطالعات بعدی مد نظر قرار گیرد. آموزش دوران بارداری احساس شادی، خوشحالی در خانواده، توانایی رویارویی با شرایط جدید، سلامت مادر و نوزاد، افزایش اعتماد بنفس، رضایت از بچه دارشدن، مشارکت فعال اعضاء خانواده در حفظ سلامت و بهبودی خانواده و توانایی سازگاری و رویارویی با مشکلات و پذیرش مسوولیت های زندگی را به همراه دارد.

زمینه و هدف: اگر چه حاملگی، یک رویداد متعارف در بین زنان در سنین تولیدمثل است، اما اغلب یک دوره پر استرس همراه با تغییرات فیزیولوژیکی و روانی به حساب می آید و این تغییرات می تواند توانایی زن را برای انجام دادن نقش های معمول زندگی تغییر دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین کیفیت زندگی و عوامل مرتبط با آن در زنان باردار صورت گرفته است.روش بررسی: این مطالعه مقطعی در مورد 600 نفر از زنان بارداری که جهت انجام مراقبت های دوران بارداری در سال 1385 به مراکز بهداشتی، درمانی دانشگاه علوم پزشکی کاشان مراجعه کرده بودند، انجام گرفته است. نمونه گیری به روش خوشه ای انجام یافت. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه فرم کوتاه (sf-36) بود. یافته ها با کمک آزمون های آماری کای دو، تی تست، آنالیز واریانس، نسبت شانس و ضریب اطمینان و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد میانگین امتیاز کسب شده کیفیت زندگی زنان باردار 13.21±61.18 است و بین میانگین تمامی ابعاد کیفیت زندگی زنان باردار به جز بعد عملکرد اجتماعی با جمعیت زنان ایران تفاوت معناداری وجود دارد (p<0.005) همچنین بین کیفیت زندگی با سن (p=0.002)، سن حاملگی (p=0.017)، تعداد حاملگی (p<0.001)، تعداد زایمان (p<0.001) ارتباط معکوس و با میزان درآمد ماهیانه (p<0.001) حمایت های همسر (p=0.017)، خواسته بودن حاملگی (p=0.006) و رضایتمندی از زندگی (p=0.011) ارتباط مستقیم وجود دارد.نتیجه‏گیری: نتایج پژوهش حاضر بیانگر پایین بودن کیفیت زندگی زنان باردار است، لذا آگاهی مراقبان بهداشتی از تغییرات وضعیت سلامتی زنان باردار و همچنین عوامل موثر بر کیفیت زندگی آنان، جهت برنامه ریزی و اقدامات مراقبتی مناسب برای ارتقای کیفیت زندگی دوران بارداری از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.

مقدمه: تغییرات خلقی و نیازهای زن باردار در محل کار، مشکلاتی را نظیر افزایش خستگی ایجاد می کند. از طرفی طی دهه های گذشته شرکت زنان در نیروی کار 3 برابر شده است. در حالی که هم اکنون در مراقبت های معمول زنان حامله بخصوص زنان شاغل، بطور اخص میزان خستگی بررسی نمی شود و روشهای مانند کاهش یا مهار خستگی آموزش داده نمی شود. لذا زنان باردار شاغل با توجه به موقعیت خاص دوران بارداری، خستگی و عوارض آن تجربه می شود. این پژوهش به منظور بررسی شدت خستگی و عوامل مربوط به آن درمادران مراجعه کننده به درمانگاههای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان صورت گرفت.مواد و روشها: این مطالعه طولی در مادران باردار مراجعه کننده به درمانگاههای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام گرفت. منظور از شغل داشتن کار درآمدزا داخل منزل یا خارج از بود. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود، اعتبار پرسشنامه از طریق اعتبار محتوا و پایایی آن توسط آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. قسمت اول پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و مامایی بود که در ویزیت اول توسط پژوهشگر تکمیل می شد. در صورت واجد شرایط بودن برسشنامه خستگی به مادران داده می شد تا از هفته 32 حاملگی تا زمان زایمان به صورت هفتگی، در یک روز مشخص در هفته آن را تکمیل نمایند. اطلاعات باSPSS 13  و آزمونهای من ویتنی و کروسکال والیس و پیرسون و اسپیرمن تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که از 70 نفر مادر شاغل 67.6 درصد مادران شاغل خستگی متوسط و شدید داشتند، 12.8 درصد مادران بیش از یک شغل داشتند و از مادران شاغل خارج از خانه 34.8 درصد نوبت کاری داشتند. 90 درصد مادران بیش از سه ساعت در روز می ایستادند. 58.2 درصد مادران اظهار داشتند با وجود خستگی به کار ادامه می دهند 93 درصد مادران با منابع خستگی مواجه بودند و  10درصد آنان زایمان زودرس (سن حاملگی کمتر از 37 هفته و 18.5 درصد نوزاد کم وزن (وزن کمتر از2500  گرم) داشتند.بحث و نتیجه گیری: خستگی متوسط و شدید در دو سوم مادران شاغل مورد بررسی، وجود داشت که میتواند روی نتیجه حاملگی اثر گذارد و می توان با مراقبت های مداخله ای مانند وقفه های استراحتی و آموزش روش های کاهش خستگی مثل تن ارامی درحین کار آن را کاهش داد.

مقدمه: بیماری توکسوپلاسموز توسط انگل توکسوپلاسما گونده ای (Toxoplasma gondii) ایجاد می شود. یکی از عواقب اصلی عفونت توکسوپلاسمایی در مادران باردار، انتقال عفونت به جنین است. هر چند که عفونت توکسوپلاسمایی مادرزادی نادر است، اما در صورت ابتلا ممکن است سبب بیماری های شدید عصب شناختی و چشمی شود که می تواند منجر به کوری شود. همچنین احتمال ایجاد ناهنجاری قلبی و مغزی نیز وجود دارد. بهترین رویه، مراقبت های قبل و حین بارداری و آموزش راه های پیشگیری از ابتلا به توکسوپلاسموز است. هدف این مطالعه، مروری بر جنبه های کلی این بیماری، راه های پیشگیری، روش های تشخیص و درمان عفونت توکسوپلاسمایی در زنان باردار بود. در این مطالعه با مراجعه به پایگاه های علمی معتبری همچون Science direct، PubMed و Elsevier، مقالات اختصاصی دریافت شد و مطالب مرتبط با موضوع استخراج و مورد تحلیل قرار گرفت. نتیجه گیری: ابتلا به عفونت های توکسوپلاسمایی در افراد سالم بدون علامت بوده یا دارای علایم خفیف و غیراختصاصی است، اما در دوران بارداری ممکن است همراه با عوارض و عواقب جدی از جمله آسیب های چشمی و مغزی، تاخیر رشد و حتی مرگ داخل رحمی باشد. بنابراین بسیار ضروری به نظر می رسد که اطلاعات لازم در مورد پیشگیری از عفونت توکسوپلاسمایی در دوران بارداری به زنان باردار یا زنانی که قصد باردارشدن دارند، داده شود.

مقدمه: پره اکلامپسی، نوعی سندرم اختصاصی بارداری است که دارای دو مرحله است؛ مرحله اول قبل از هفته 20 بارداری و پیش از بروز علائم بالینی رخ می دهد و مرحله دوم شامل بروز علائم بالینی می باشد. محققین یکی از علل بروز آن را کمبود ویتامین D دانسته اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه سطح سرمی ویتامین D با ابتلاء به پره اکلامپسی در زنان باردار انجام شد.روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1390 بر روی 50 زن باردار مبتلا به پره اکلامپسی شدید با سن بارداری زیر 34 هفته مراجعه کننده به بلوک زایمان بیمارستان بعثت و 100 زن باردار غیرمبتلا به پره اکلامپسی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها در این مطالعه پرسشنامه ای بود که بر اساس متغیرهای تحقیق طراحی شد. از تمام واحدهای پژوهش نمونه خون به منظور اندازه گیری سطح ویتامین D گرفته شد و در آزمایشگاه به روش رادیوایمنواسی، سطح 25 هیدروکسی ویتامین D اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون های کای دو، تست دقیق فیشر، کولموگروف- اسمیرنوف و تی مستقل انجام شد. p<0.05 معنادار در نظر گرفته شد.یافته ها:کمبود ویتامین D در 80% از افراد گروه مورد و 75% افراد گروه کنترل مشاهده شد. میانگین 25 هیدروکسی ویتامین D در گروه مورد 11.0±9.4 و در گروه شاهد 16.2±10.0 نانوگرم بر میلی لیتر بود که تفاوت آماری معنی داری با هم داشتند (p=0.003).نتیجه گیری: سطح ویتامین D در اکثر مادران باردار پایین تر از حد طبیعی بود. کمبود ویتامین D می تواند به عنوان عامل خطر برای بروز پره اکلامپسی مطرح شود، اگرچه مطالعات کوهورت بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.

توکسوپلاسموز یکی از متداولترین عفونتهای انگلی در سراسر دنیاست. اگر چه آلودگی معمولاً در افراد بالغ خوش خیم است ولی آلودگی در دوران بارداری ممکن است علائم جدی و متنوعی از جمله کوری و عقب ماندگی ذهنی در جنین ایجاد نماید. در این بررسی مقطعی توصیفی به منظور تعیین میزان آنتی بادیهای اختصاصی ضد توکسوپلاسما گوندی در زنان باردار ساکن شهر زاهدان، در پائیز 1378 تعداد 337 نمونه سرم مورد بطور تصادفی از مراجعین زایشگاه قدس زنان تهیه و به روش ایمونوفلوئورسانس غیر مستقیم (IFAT) مورد آزمایش قرار گرفت. بیش از 50 درصد از افراد مورد مطالعه در سنین 20 تا 29 سالگی بودند. در عیار و بالاتر 168 نفر (49.8%) مثبت بودند. در عیار 15/1 و بالاتر بیش از 30 درصد نمونه ها مثبت بودند. در عیار 30/1 و بالاتر 11.3 درصد، در عیار120/1 و بالاتر 4.2 درصد، در عیار240/1 ، 1.8 درصد، در 480/1عیار ، 1.8 درصد و در عیار 960/1و بالاتر تنها 4 نفر معادل 1.2 درصد مثبت بودند. با استفاده از آزمون X2 هیچگونه رابطه آماری معنی داری بین افزایش سن و عیار آنتی بادی مشاهده نشد. در مجموع بیش از نیمی از جمعیت مورد مطالعه از نظر وجود آنتی بادیهای سرمی ضد توکسوپلاسما منفی و نسبت به عفونت حساس می باشند. بنابراین اندازه گیری آنتی بادیهای اختصاصی ضدانگل بهنگام آزمایشات قبل از ازدواج و توجه کافی به آموزش و مراقبتهای دوران بارداری بویژه در افراد حساس ضروری است .

سابقه و هدف: توکسوپلاسموزیس، توسط تک یاخته درون سلولی توکسوپلاسما گوندی ایجاد می شود. شیوع این انگل در مناطق مختلف با توجه به شرایط جغرافیایی، عادات غذایی و سابقه تماس با گربه متفاوت است. هدف از این مطالعه، تعیین میزان شیوع سرمی توکسوپلاسما در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهرستان های رامسر و تنکابن در سال 1391 بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 289 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان های رامسر و تنکابن در سال 1391 به طور تصادفی انتخاب شدند. پس از ثبت اطلاعات در پرسشنامه و تهیه نمونه خون از این افراد، آنتی بادی Immunoglobulin G (IgG) و Immunoglobulin M (IgM) علیه توکسوپلاسما گوندی با روش الیزا مورد آزمایش قرار گرفت پس از انجام آزمایش های فوق داده ها با آزمون مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان می دهد 170 نفر (58.8 درصد) از افراد مورد مطالعه IgG مثبت، 7 نفر (2.4 درصد) IgM مثبت و 4 نفر (1.4 درصد) نیز هر دو نوع آنتی بادی (IgG و IgG) اختصاصی علیه توکوپلاسما را در سرم خود داشتند و 108 نفر (37.4 درصد) از نظر هر دو نوع آنتی بادی منفی بودند هم چنین در بررسی حاضر بین سطح سرمی IgG و igG با فاکتورهای اپیدمیولوژیک سن، شغل، سطح تحصیلات، تماس با گربه، مصرف گوشت خام و محل سکونت ارتباط معنی داری وجود نداشت.استنتاج: مطالعه حاضر نشان دهنده شیوع بالای انگل توکسوپلاسما در بین زنان باردار در شهرستان های رامسر و تنکابن بوده است. با توجه به اهمیت توکسوپلاسموز در زنان باردار، می توان با آموزش بهداشت و افزایش سطح آگاهی های افراد و اقدامات کنترلی دیگر از ایجاد آلودگی و عوارض آن کاست.

سابقه و هدف: بارداری و زایمان با باورها و اعمال مذهبی و سنتی در بسیاری از کشورها در ارتباط است. باورهای مذهبی به بهبود سلامتی، کیفیت زندگی و افزایش اتکا به خدا منجر می شود. رابطه ایمان و اعتقادات مذهبی با سلامت جسم و روان رابطه اثبات شده ای است. با توجه به این عقاید می توان به مادر کمک کرد تا با حداکثر سلامت در برابر اضطراب های دوران بارداری مقابله کند و دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان ایمنی را پشت سر بگذارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش اسلام در سلامت زنان باردار صورت گرفته است. روش کار: این مطالعه از نوع مروری روایی است که در آن مروری جامع بر مقالات فارسی و انگلیسی با استفاده از پایگاه های بین المللی ساینس دایرکت، پاب مد، گوگل اسکولار و اس. آی. دی از سال 1940 تا 2019 صورت گرفته است. کلمات کلیدی انگلیسی شامل, Islam Health, Pregnant Women, Spirituality و کلمات کلیدی فارسی شامل اسلام، سلامت، زنان باردار و معنویت بود. معیارهای ورود مطالعات بالینی، تجربی، کوهورت، مقطعی، مروری و فرضیات مطرح شده در زمینه سلامت زنان باردار و معیارهای خروج تکراری بودن و تناسب نداشتن متن مقالات با عنوان مربوطه بود. مولف مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده است. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که شادمانی در بارداری موجب کاهش افسردگی و اضطراب شد و هرچه مدت زمان انس با قرآن و فعالیت های مذهبی زنان باردار بیشتر بود، سطح شادمانی بالاتری داشتند. تلاوت و شنیدن صدای قرآن نیز موجب کاهش اضطراب و درد زایمان زنان باردار شد. همچنین مادران بارداری که معنویت بالاتری داشتند، اضطراب کمتری را تجربه کردند. نتیجه گیری: با توجه به اینکه در جامعه ما دین از موثرترین تکیه گاه های روانی به شمار می رود و در مواقع سخت و بحرانی کمکی مهم برای فرد است، جهت کاهش اضطراب و ترس از زایمان و موفقیت زایمان طبیعی می توان مراقبت های بارداری را همراه با رویکردهای اسلامی و با استفاده از عوامل قدرتمندی مانند ایمان به خدا، انس با قرآن، فعالیت های مذهبی و معنوی همراه کرد. معنویت عنصری اساسی برای آماده سازی زن برای مراحل زایمان است. آموزش های دوران بارداری بر مبنای آموزه های دینی موجب افزایش آگاهی های مادران باردار درباره مراقبت های دوران بارداری، زایمان و شیردهی می گردد.